Prijsuitreiking: Roel Otten
Datum:
17/ 02 / 2006
Soort:
Besloten prijsuitreiking
Bezoekers:
45
Locatie:
Australielaan 6
Verslag:
“Timgharin, yaryazen d immedukar. I oajb ayi-d rhar attas! Di dunct-a, inni teggen attas, war tetfen bu riget. Drust I ggigh, macca attas riget I tfegh. Nec d-mis n saoeth.”
Zo begon Roel Otten zijn bescheiden danktoespraak in vloeiend en accentloos Riffijns na afloop van zijn huldiging die www.amazigh.nl in samenwerking met Platform Marokkaanse Jongeren Utrecht (PMJU) en Thirelli Films ter ere van Otten’s inzet voor het Tamazight heeft georganiseerd. Toen ik hem hoorde spreken was ik aangenaam verrast omdat deze man het Riffijns nog beter spreekt dan ik. Eigenlijk slaat het nergens op dat ik zo verrast was, Roel Otten heeft immers gedichten vertaald waarvan ik de zinnen vaak slechts voor de helft begrijp.
Maar wat mij gisteren echt heeft verrast, is de bescheidenheid waarmee Roel Otten voor de dag kwam. Het is ook niet vreemd dat hij, zoals bleek uit de persoonlijke toespraken, erg gewaardeerd wordt door zijn vrienden, collega’s en kennissen die hem van dichtbij hebben meegemaakt. Zowel op professioneel als persoonlijk gebied. Maar het zijn niet alleen de mensen uit zijn omgeving die hem waarderen. In een korte film van Thirelli Films, die aan het begin van de prijsuitreiking getoond werd, lieten drie jonge Imazighen hun dankbaarheid blijken door ieder een door Roel Otten vertaald Amazigh-gedicht voor te dragen. Ook vertelden zij hun persoonlijke motivering waarom Roel Otten deze prijs verdiend. Uit de verhalen bleek dat de vertaling van Roel Otten voor deze jongeren dieper gaat dan de vertaling alleen. De vertalingen maken de Amazighpoëzie- en literatuur volgens de jongeren namelijk voor een grote groep jonge Imazighen die het Tamazight niet zo goed beheerst niet alleen meer toegankelijk, maar opent het ook deuren naar de bewustwording van hun Amazigh-identiteit. Als Amazigh-jongere kan ik hun woorden alleen maar beamen. Ik hoop dan ook dat Roel Otten het eens beseft, ondanks zijn bescheidenheid die hem tot de charmante man maakt die hij is.
Bekende namen uit de Amazighwereld als Abderahman Aissati, Said Essanoussi, Harry Stroomer en Ahmed Essadki kwamen na de korte film naar voren om in een informele en gezellige sfeer een toespraak te houden. Sommige mensen kwamen ook spontaan naar voren om iets te zeggen. Kleine anekdotes passeerden de revue. Maar iedereen sprak dezelfde bewondering uit over de energie en passie waarmee Roel Otten zich gedurende zijn carriere heeft ingezet. Zo vertelde Ahmed Essadki hoe hij Roel Otten amper kon bijhouden wanneer ze na een drukke werkdag bijeen kwamen om aan de vertalingen van zijn gedichten te werken. “Ik schaamde zelfs om te zeggen dat ik moe was, vooral als ik keek naar zijn leeftijd,” voegde hij er lachend aan toe. “Onderschat zijn energie niet hoor,” riep Said Essanoussi, “Roel Otten heeft eens van Nederland helemaal naar Italië gefietst!”
Daarna was het moment aangebroken voor de prijsuitreiking: een mooi schilderij van oude Riffijnse bouwwerken en een DVD van de film die eerder op de avond getoond was. De prijs werd door Kamal Bellachab overhandigd, maker van het schilderij en tevens voorzitter van PMJU. Roel Otten toonde trots zijn prijs aan het publiek en begon zijn toespraak in het Riffijns.